Międzynarodowy Dzień Sernika obchodzimy 30 lipca. To święto ucieszy wszystkich łasuchów! Na pewno też nie pominą go miłośnicy kulinarnego Krakowa. W dzisiejszym wpisie udowodnię Wam, że sernik i Kraków mają ze sobą bardzo dużo wspólnego. I jeśli planujecie wycieczkę kulinarną po Krakowie, to warto pamiętać o tym przysmaku. No i zdegustować sernik w którejś z krakowskich kawiarni.

Międzynarodowy Dzień Sernika

Zastanawialiście się, jak długą historię ma sernik? Okazuje się, że to jeden z najstarszych deserów. Był znany już w starożytnej Grecji, gdzie serwowano go olimpijczykom po zawodach. Ciasto bogate w białko i aminokwasy znakomicie regenerowały siły. Po raz pierwszy napisał o nim grecki filozof Aegimusa w V wieku p.n.e. Natomiast od Greków sernik przejęli Rzymianie. Przepis na rzymski sernik podawał Katon Starszy: 2 kilogramy sera dobrze pokruszyć w moździerzu, dodać 45 dkg chleba z mąki pszennej, wymieszać z serem, dodać 1 jajo i wszystko dobrze wymieszać. Uformować placek i piec na gorącym kamieniu. Właśnie taką recepturę znajdziecie w jego dziele „De Re Rustica”.

Natomiast wraz z rozprzestrzenianiem się Cesarstwa Rzymskiego sernik trafiał w coraz to dalsze regiony. Kolejne ludy i narody chętnie adaptowały sernik. Ponadto udoskonalały i modyfikowały antyczne przepisy. Na przykład nadworny kucharz króla Henryka VIII opracował dwa przepisy na serowe tarty. Podobno władca najbardziej lubił wersję, w której kucharz ser na małe kawałki, a następnie moczył je w mleku przez trzy godziny. Po odcedzeniu dodawał do sera jajka, cukier i masło.

Sernik krakowski

A jak pojawił się sernik w Krakowie? Tak naprawdę przepisy znajdziemy już w kuchni staropolskiej. Na królewskim dworze placki z serem chętnie jadał Władysław Jagiełło. Do sernika dodawano  bakalie, orzechy, wanilię. Sądząc z opisów te placki były proste i mało puszyste. Natomiast prawdziwą karierę sernik w Krakowie zrobił dzięki królowi Janowi III Sobieskiemu. Władca, który był wytrawnym smakoszem, wracając z Wiednia do Krakowa przywiózł przepis na sernik. Był pieczony bez spodu, z dużą ilością jajek i bakalii. Wychodził puszysty i mokry, nazwano go sernikiem wiedeńskim.

Krakowianom bardzo posmakował. Zaczęto go piec na Boże Narodzenie i Wielkanoc. Natomiast w XIX wieku pojawiał się w znakomitych krakowskich cukierniach. Również w XIX wieku krakowianie postanowili przepis na sernik wiedeński lekko zmodyfikować. I tak na serniku pojawiła się charakterystyczna kratka z ciasta. Czasami oblana czekoladą. Krakowski sernik jest wilgotny, a przy tym puszysty. Obecnie w Krakowie możecie spróbować różnych serników. W cukierniach znajdziecie też sernik na zimno. Świetnie smakuje zwłaszcza w upalne dni. Ponadto pamiętajmy, że odmianą serowego deseru jest także pascha. Przygotowuje się ją z twarogu lub z mleka, śmietany, masła, zwykle z dodatkiem żółtek, cukru, wanilii oraz bakalii. Taki deser spotkacie też w kuchni żydowskiej. No, ale specjały kuchni żydowskiej to już temat na oddzielny wpis..