Wystawa “Wilno, Vilnius, Vilne 1918–1948. Jedno miasto – wiele opowieści” to nowa wystawa czasowa w Muzeum Narodowym. Wielowątkowa, przekrojowa i tematyczna.  W piękny sposób przybliża historię Wilna, jego wielokulturowy charakter, a także tworzących tam artystów. Wystawę można obejrzeć do 3 września br. Czy warto się wybrać na zwiedzanie? Zapraszam do lektury.

Wystawa “Wilno, Vilnius, Vilne 1918–1948. Jedno miasto – wiele opowieści”

Ekspozycja znajduje się w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego na I piętrze. Jest dostępna od wtorku do niedzieli w godzinach otwarcie muzeum. Koszt biletu normalnego to 35 zł, za ulgowy zapłacicie 25 zł, natomiast  z Kartą Dużej Rodziny 7 zł. Tyle kwestii formalnych. Czego możecie się spodziewać na wystawie?

W atmosferę wystawy wprowadza nas monumentalny pomnik Adama Mickiewicza, który przyjechał z Wilna i stanął przed muzeum. Jest to awangardowy projekt Zbigniewa Pronaszki. Na wystawie zobaczycie projekty pomnika i poznacie okoliczności jego powstania. Cała wystawa została podzielona na 7 części: „Wizerunki Wilna”, „Walka o Wilno”, „Portrety i autoportrety artystów tworzących w Wilnie”, „Miejsca symboliczne”, „Awangarda”, „Życie codzienne”, „Pożegnanie i nostalgia”.

Każda z części wyróżnia się niezwykłym klimatem. Piękne pejzaże Wilna i okolic są pretekstem do opowiedzenia niełatwej historii Wilna i jego mieszkańców. Natomiast w części “Walka o Wilno” oglądamy obraz Ludomira Sleńdzińskiego “Piłsudski pod Wilnem”. Obraz niezwykły, momentami przerysowany, ocierający się o kicz. Ponadto zobaczycie plakaty wzywające do walki o miasto.

Natomiast wizerunki artystów to niesamowita plejada znakomitych malarzy i rzeźbiarzy. Szczególnie urzekają autoportrety kobiet-artystek. Ponadto na wystawie zobaczycie namalowany po raz pierwszy w Wilnie przez Eugeniusza Kazimierowskiego obraz „Jezu, ufam Tobie”. Tak się złożyło, że wersja krakowska obrazu, pędzla Adolfa Hyły jest najbardziej rozpoznawalnym obrazem religijnym na świecie.

Osobiście z wielkim zainteresowaniem obejrzałam fotografie przedstawiające katedrę wileńską (właśc. Bazylikę archikatedralną św. Stanisława i św. Władysława) podczas gigantycznej powodzi. Ponadto grób, w którym spoczywa serce marszałka Piłsudskiego czy obraz przedstawiający szczątki Barbary Radziwiłłówny. Tutaj też znajduje się wykonany z posrebrzanego złota łańcuch dziekana Uniwersytetu wykonany według projektu Ferdynanda Ruszczyca.

Podsumowanie

Wystawa zrobiła na mnie i na moich turystach ogromne wrażenie. Wrażenie bardzo pozytywne. Jest świetnie zrobiona, przemyślana, przestrzenna i różnorodna. Nawet dla osób średnio orientujących się w arkanach historii sztuki będzie interesująca.